Keşke seni hiç tanımasaydım. Belki o zaman sadece sokakta yürürken yanımdan geçip giden, otobüste yarım saat  gördüğüm ne hoş biri diye düşüneceğim, sonrasında unutacağım biri olurdun. Belki öyle bir anda bir yerden hatırlıyorum  seni diye düşünecektim, belki bu bir süre, bir saat, bir gün, bir hafta, zihnimi meşgul edecek ama sonunda tanıyor olsam  hatırlarım diyecektim, keşke öyle diyebilseydim.Keşke hiç tanımasaydım seni.

Keşke herşey farklı olsaydı. Seni tanıdığımda kalbin boş olsaydı, bizi bağlayan zincirlerimiz olmasaydı, gözüne baktığımda gözlerime baksaydın uzun uzun. Bu suskunlukları yaşamak zorunda kalmasaydık keşke.  Senin için saklayıp anlatmak istediklerimi, sabahın ilk ışıkları ile paylaşsaydım senle. Birikmeseydi, birikip değerini, heyecanını kaybetmeseydi keşke paylaşmak istediklerimiz.

Keşke çok önceden tanısaydım seni. Herşey olup bitmeden önce tanısam, herşeyi değiştirebilseydim keşke. Yada okul sıralarında sana aşık olup, berbat şiirler yazsaydım sana. Hatta aynı sokakta büyüseydik, koştururken düştüğümde kaldırsaydın beni, şekerimi paylaşsaydım seninle. Beraber büyüsek ve hiç ayrılmasaydık keşke.

Keşke bu kadar çok keşkeyi peşpeşe söylemek zorunda kalmasaydım.